اسق

 

خدایا عاشقتم، واانتاینت مبارک

 

 

امسال یه دونه آقای عشق هم داریم که وقتی اسمشو صدا میزنی میگه اس (همون عشق).  

یکی از دستاوردهای سفر چند منظوره  دو سه تا عکسه از آقای اس (عشق)  که  لینک کردم تو این پست واقعا هم عشقه  اگه ببینین وقتی براش آهنگ میزارن چطور دست میزنه....                                                         

عمو قربونت بره الهی                                                                                                                                                 

 

این یه عشق

اینم دو تا عشق

 

آری

The out going call is barred

برقراری ارتباط برای شما مقدور نمیباشد.....

 

به مناسبت  یوم الله 22 بهمن ماه موبایل من تا اطلاع ثانوی قطع شد و صرفا تبدیل به ساعت رومیزی گشت.

 

من اومدم

هجدهم بهمن یکهزارو سیصد و هشتاد و پنج . پایان سفر چند منظوره

- ضمیمه:  لینک برتر / یه بوس کوچولو

 

 

حماقت

میگفت خرج زندگیم ماهی 100 هزار تومنه با 3 تا بچه

گفتم حتی حالا که گرجه ( گوجه فرنگی) گرون شده؟

میگفت زنمو خیلی دوست دارم ولی تا حالا سلام نکردم بهش

گفتم نمیترسی طلاق بگیره مهرشو بذاره اجرا؟

نفهمید چی میگم

گفت میخوام ننمو ببرم هیات ولی نمیتونه ، پیره

نگاش کردم

حیاط خونشون دیوار نداره ولی توش عروسی میگیرن

نشسته بود پیشمو دستاش رو زانوهاش بود

یه پی ام اومد برام

"دو چیز انتها ندارد . حماقت انساها و پهنای کهکشانها که البته  دومی شاید داشته باشه" آلبرت انیشتین

 

گفتم خدا کنه یاد بگیریم سادگی آدما رو با حماقتشون اشتباه نگیریم.

 

روزمرگی ها

تو این روزمرگی های زندگی که تقریبا همش شده کار و درس و غذا خوردن و خواب و تلویزیون و اینجور چیزا، بعضی وقتها آدم یه چیزایی می بینه، می شنوه یا تجربه میکنه که تا حالا تو هیچ کدوم از اون روزای تکراری بهش حتی فکرم نکرده. بخصوص با شرایط اینجا که دیگه تکراری بودنشم تکراری شده.

چند روز پیش به توصیه یه بوس کوچولو وبلاگ بابایی رو خوندم. بابایی که هنوز بابا نشده و داره از همه این تکرار های زندگی لذت میبره به امیده اینکه نی نی شو ببوسه و مریم به این فکر مینکه که مبادا عشق بابایی به مریمش با اومدن نی نی کمتر شه...         

جوجوداره میناله از اینکه مهران مدیری مردم و مسخره کرده و مردم دارن مینالن از صدا و سیما که چرا به مهران مدیری بیشتر آنتن نمیدن...                                                                                                                                                                  

این سعید لطفی داره میناله از اینکه اگه خارجی ها رو از ایران بیرون کنن بیکار میشیم. بعد یه سری آدم بیکار میان پشت درا داد میزنن استثمار نابود باد...                                                                                                                                          

ما آدما خیلی دیگه وقت نمی کنیم به زندگی آدمای دیگه نگاه کنیم، حتی به زندگی خودمونم نمی تونیم دیگه زیاد نگاه کنیم. چشای خسته ما فقط برا چرت زدن پای تلویزیون خوبه و خواب دیدن.

وقتی تلویزیون هم نگاه میکنیم اصلا برامون مهم نیست که اون دختر بچه ای که داره سر چهار راه دعای جیبی میفروشه اون لباس زرد و کثیفشو از کجا خریده.شاید اون رز زردی رو که از تو گلها درآورده و تو موهاش زده گل رز ما باشه.

اونها پادو های یک سوپرمارکت بزرگ اند.

اونها کارخونه های بزرگ و تاریک میسازن که کارش ساختن جهنم روی زمینه.

اونها به فکر اینن که ردیف اول قبرستون رو بخرن.

و اینا هیچ ربطی به من ندارن . من غمگینه خواهر کوچولوی خودم هستم.

 

چقدر آدما با هم فرق دارن!!؟؟